Vandaag regende het. Een baby op de metro huilde vreselijk luid en lang en mijn voeten bleven de hele dag nog koud. Onderweg naar de FU dagdroomde ik over de mensen thuis, de mensen in Leuven en alles wat ik miste waardoor ik bij de juiste halte vergat uit te stappen. Waardoor ik een twaalfjarig meisje "Ja, geil" hoorde zeggen toen ze een grote slok nam van warme chocomelk. Volgens mij gaat het lang duren eer ik daar aan zal wennen.

Het kleine cafeetje op de bovenste verdieping van de unief wordt trouwens langzaamaan mijn nieuwe koffiestek: goedkoop en straf, zo hoort het. Die mensen gaan nog veel geld aan mij (en Michaela) verdienen als het zo doorgaat. Dat cafeetje en de Mensa ook wel: I'm a sucker voor die müsliyoghurt.

Onderweg naar nog een kotafspraak vond ik op de U-Bahn een cassette van 1992, Sonic Youth - Dirty. In nog perfecte staat, zomaar op een schmutzig metrozitje! Ik weet al exact aan wie ik het ga geven als ik terug thuis ben (als ik het tegen die tijd nog niet kwijt ben natuurlijk. En als de persoon in kwestie er blij mee is.). Teruggekomen van de afspraak deed ik het pakketje open wat het thuisfront had gestuurd: winterjas -also known as Beer, mijn heerlijke wintersloffen, mijn donsdeken, mijn boekje om mooie dingen in te plakken en een doos Dinosauruskoeken. Mijn voeten zijn weer helemaal terug warm.