Na een dagje meubels in elkaar schroeven, goedkope winkeltjes afgaan, opruimen en stofzuigen, ziet mijn nieuwe kamer er best bewoonbaar uit. Toegegeven, enkel een bed, rek en een paar mandjes behoort waarschijnlijk tot de categorie "minimale kamerdecoratie en -inrichting", maar het is in ieder geval mijn minimale kamerdecoratie en -inrichting en dat is uiteindelijk het enige wat telt. Mijn nieuwe woning heb ik al goed ingewijd: mijn bed is al drie keer beslapen geweest, in de keuken werd gekookt, in de badkamer werd gedoucht en op dit eigenste moment staat het wasmachine voor de eerste keer te draaien. Home sweet home, denk ik dan.

Gisterenavond was mijn eerste officiële "feestjesavond" in Berlijn. De International Club van de FU organiseerde een fuif in de Kino International, een grote bioscoop op de Karl-Marx-Allee. Het concept: overdag een doodnormale cinema, 's avonds een heuse fuifzaal. Of zalen, aangezien er wel vier verdiepingen waren met verschillende muziek --en op elke verdieping was het vreselijk druk. Maar ook een vreselijk dik feest. Het lijkt wel alsof de mensen hier onbezorgder dansen dan thuis. Of misschien is dat een neveneffect van een Erasmusstudent te zijn, wie weet. Na enkele uren zweten op Balkan Beats (waarom kende ik deze muziekstijl niet eerder?), keerde ik U-Bahn-waarts en ondergronds was het al even levendig als in de bioscoop. Twee jongens speelden met grote boxen heerlijke liedjes van hun iPod, mensen lachten, aten, praatten met elkaar en het feit dat je elkaar niet kent of dat het halfvier 's nachts is doet er helemaal niet toe.

Op weg naar huis stopte ik nog even aan een broodjes/koffiekoekenzaak. De man achter de toog groette me met "guten Morgen" en eindigde met "schlaf' gut". En dat deed ik.